กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 กำเนิดเมิ่งจู่
เด็กหญิงตกตะลึง แก้มซีดขาวพลันแดงระเรื่อขึ้นสองข้าง หัวใจเต้นรัวแทบกระเด็นออกจากอก
ความสุขมหาศาลถาโถมท่วมท้นราวกับคลื่นทะเล จนเธอแทบคิดว่าตัวเองกำลังฝันไป
น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความยินดี
เธอพยักหน้าแรง ๆ พูดจาตะกุกตะกัก “จริง...จริงหรือ? ฉัน...ฉันก็...”
เธอค้นหาสมบัติล้ำค่าที่สุดของตัวเองออกมา
มันคือชุดกระโปรงสีขาวที่แม่ทิ้งไว้ให้ เธอหวงแหนจนไม่เคยยอมสวม
แม้รูปแบบจะเก่าแก่ แต่ก็ซักจนสะอาดหมดจด
เธอเปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรง หวีผมยาวสีขาวราวหิมะให้เรียบร้อย
เต็มไปด้วยความยินดีและประหม่า เธอเดินตามชายหนุ่มไป