กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 รังศพน้ำแข็ง? ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้น
ขอบคุณ “ไรอัน~คนเลว” สำหรับตรารับรองเทพผู้ยิ่งใหญ่!
....
....
บนทุ่งหิมะ ซูอู๋จี้กับพวกเดินย่ำหิมะหนาทึบ ฝ่าลมหนาวเย็นยะเยือกไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก
หิมะหนาหนัก ทุกย่างก้าวส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ลมหายใจสีขาวจับตัวเป็นน้ำแข็งในอากาศ
ซูอู๋จี้เดินนำอยู่หน้าสุด ดาบคุกสายฟ้าในมือเปล่งแสงสีม่วงเลือนราง
สายตาของเขาคมกริบราวเหยี่ยว คอยระแวดระวังอันตรายที่อาจปรากฏขึ้นรอบด้าน
ทุกครั้งที่มีอสูรมารจู่โจมจากใต้หิมะ เขาจะสังเกตเห็นได้ทันที อสูรมารล้มลงตรงที่แสงดาบพาดผ่าน
เวินหานเดินตามอยู่แถวหน้าด้วยความไม่เต็มใจ เครื่องแบบประณีตของเธอเปื้อนเลือดและน้ำหิมะไปหมดแล้ว