กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 รอพายุหิมะหยุด แล้วถึงตาพวกเราออกล่า
ณ ยอดเขาหิมะในทุ่งน้ำแข็งแดนเหนือ
ลมแรงหวีดหวิว พายุหิมะโหมกระหน่ำ
เงาร่างขาวเพรียวบางยืนอยู่ตรงขอบหน้าผา ในมือถือ “คันเบ็ด” ใสแวววาว
ตัวคันเรียวยาวราวกระดูก ปลายคันทอดเส้นบางใสแทบมองไม่เห็น เลือนรางท่ามกลางพายุหิมะ
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ผิวขาวซีดราวหิมะ มุมปากมีรอยยิ้มจาง ๆ
รูม่านตาของเขาเป็นแนวตั้งอย่างประหลาด เปล่งประกายสีเขียวเร้น ข้างขมับมีเขาสีดำเล็ก ๆ งอกออกมาสองข้าง
ดูคล้ายลักษณะของอสูรมารที่ยังกลายร่างไม่สมบูรณ์
“อ๊า ๆ ๆ…ทำไมถึงเจาะไม่เข้า?”
เขาเอียงศีรษะ น้ำเสียงเจือความหงุดหงิดเล็กน้อย นิ้วมือดีดคันเบ็ดเบา ๆ เส้นใยสั่นไหวแผ่ว ๆ กลางอากาศ