กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ฉันแค่อยากช่วยลูกสาว เฉินเทียนเซียงสิ้นใจ อสูรมารระดับราชาถือกำเนิด
แสงสายฟ้าบาดตาค่อย ๆ จางหาย กลิ่นไหม้คลุ้งไปทั่วอากาศ
เฉินเทียนเซียงนอนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ดาบโหยวหุนปักอยู่บนพื้น หมอกดำสลายไปจนหมด
สายฟ้าทะลวงอกเขา เลือดไหลทะลักออกมาย้อมเสื้อคลุมที่ขาดวิ่นจนแดงฉาน
ภาพตรงหน้าเริ่มพร่าเลือน ในหูเหลือเพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของตัวเอง
ฉัน...กำลังจะตายหรือ?
ในความพร่าเลือน เขาราวกับเห็นเงาร่างที่คุ้นเคย
เด็กหญิงที่ถักผมเป็นหางม้าสองข้างยืนอยู่ไกล ๆ มองเขาด้วยท่าทีหวาดหวั่น
“พ่อ...”
เสียงนั้นแผ่วเบาราวภาพลวงตา