กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ตอนเย็น เฉินชิงชิวปั่นจักรยานมาถึงทางแยก ก็พบหวงเสวี่ยหลิงเดินสวนมา บนบ่าของเธอพาดคานหาบ มือจูงวัวแก่ตัวหนึ่งอยู่ วัวแก่หิวจนท้องแฟบ ดูก็รู้ว่าทั้งวันแทบไม่ได้กินหญ้า พอผ่านดงกล้วย มันก็เงยหน้ากัดใบกล้วยคำหนึ่ง ก้นโดนคานหาบฟาดเข้าให้ จนตกใจรีบวิ่งไปหลายก้าว
“บอกแล้วว่าอย่าตะกละ!” หวงเสวี่ยหลิงด่าไปบ่นไป
เฉินชิงชิวอดพูดไม่ได้ว่า “ถ้าให้เธอหิวเหมือนวัวแก่ เธออาจจะตะกละยิ่งกว่ามันอีก!”
หวงเสวี่ยหลิงกำลังจะโมโหและเถียงกลับ เฉินจิงกั๋วก็เดินออกมาจากหลังต้นกล้วย เธอรีบเรียกพ่อเสียงหวาน แล้วหยิบเงินที่ได้จากการหาบดินเครื่องเคลือบไปขายออกมายื่นให้เฉินจิงกั๋วอย่างกับเอาของล้ำค่ามาอวด