ตอนที่ 41 ขายสมุนไพรครั้งที่สอง

หลังจากกินข้าวเสร็จในวันรุ่งขึ้น เฉินชิงชิวก็เตรียมออกเดินทาง เธอแบกไม้คานสำหรับหาบดินเครื่องเคลือบ สะพายตะกร้าไว้บนหลัง ข้างในมีน้ำหนึ่งขวด ข้าวปั้นไส้ผักดองหนึ่งก้อน ขนมน้ำตาลกรอบร่วนสองชิ้น และเคียวเล่มเล็กน้ำหนักเบาหนึ่งเล่ม

คราวนี้เธอตั้งใจจะไปทางเหมืองดินเครื่องเคลือบเจียนซานเหมือนเดิม เพียงแต่ตำแหน่งที่จะไปอยู่ค่อนไปทางอื่นเล็กน้อย

ชาวบ้านชี้ทางให้ว่าแถวนั้นมีสมุนไพรหญ้าอายุหลายปีอยู่มากเช่นกัน เพียงแต่ทางไกลและภูเขาสูง หากไม่ได้ตั้งใจไปเก็บโดยเฉพาะ คนทั่วไปที่ต้มซุปกินกันในบ้านก็มักขี้เกียจเดินทางไปไกลขนาดนั้น

เธอเดินขึ้นเขาตามทางคดเคี้ยวอยู่ราว 2 ชั่วโมงกว่าจะถึงจุดหมาย จากนั้นซ่อนอุปกรณ์หาบดินเครื่องเคลือบไว้ข้างทาง แล้วใช้มือเท้าป่ายขึ้นเนิน หยิบเคียวออกมาฟันเถาวัลย์ที่ดึงไม่ขาดและเหยียบให้ล้มไม่ได้ ก่อนค่อย ๆ มุ่งหน้าไปตามสันเขาที่ต้นไม้สูงและหญ้าขึ้นรก ระหว่างทางก็คอยสังเกตร่องรอยของสมุนไพรที่โตเต็มที่ พอเห็นต้นที่มีอายุเกิน 3 ปีโดยประมาณจึงค่อยเก็บ ส่วนต้นที่ยังอ่อนเกินไปเธอปล่อยไว้