เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เฮ้ เด็กคนนี้พูดโกหกได้ยังไง? เมื่อวานตอนเช้าฉันเห็นกับตาว่าเธอพาครูประจำชั้นเข้าบ้าน ตอนครูจะกลับ ฉันก็เห็นพ่อแม่เธอออกมาส่ง...” หวงลี่ฮวาไม่รู้ความคิดซับซ้อนในใจของหวงเสวี่ยหลิง นึกว่าหวงเสวี่ยหลิงแค่ถ่อมตัว จึงตำหนิว่าไม่ควรปิดบังเรื่องดี ๆ แบบนี้ ช่างถ่อมตัวเสียจริง
หวงเสวี่ยหลิงพยายามปิดบังแต่ก็ปิดไม่มิด เมื่อเจอกับหวงลี่ฮวาที่ซักไซ้ไม่เลิก เพราะไม่อยากทำลายภาพลักษณ์เด็กเรียบร้อยที่รักษาไว้ในใจคนทั้งหมู่บ้าน นางจึงโกรธแต่ไม่กล้าแสดงออก ได้แต่ส่งเสียง “อือออ” รับมือไป
เฉินชิงชิวที่เดินอยู่ข้างหน้าได้ยินบทสนทนาของพวกนางชัดเจนทุกคำ แล้วก็รู้สึกเหมือนก้าวขาไม่ออก
เฉินเสี่ยวหย่วนถอนหายใจ ลากนางเดินต่อไป “เรื่องที่ฉันอยากบอกเธอก็คือเรื่องนี้แหละ ไว้ไปคุยกันต่อที่ริมลำธารนะ!”
หลังจากฟังเฉินเสี่ยวหย่วนเล่า เฉินชิงชิวถึงได้รู้ว่าครูประจำชั้นมาจริง ๆ เมื่อวานตอนเช้า ครูมาแจ้งข้อควรระวังและเวลาที่แน่นอนสำหรับการรายงานตัวเข้าเรียนมัธยมต้น