ตอนที่ 16 ขอฟางแห้ง

เฉินชิงชิวใช้เวลาหลายนาทีทบทวนและพิจารณาแรงจูงใจที่หวงเสวี่ยหลิงตามติดและก่อกวนเธอ หากเป็นการกระทำของหวงเสวี่ยหลิงคนเดียว เธอคงคิดว่าเป็นแค่นิสัยใจแคบและลูกไม้เล็กๆ ของผู้หญิงคนนี้ แต่เมื่อมีหวงฮ่วนตี้คอยชักใยอยู่เบื้องหลัง เธอก็รู้สึกว่าเรื่องนี้คงไม่เรียบง่าย

แต่เธอเดาไม่ออกจริงๆ ว่าสองแม่ลูกนี้คิดจะทำอะไรกันแน่? ท่าทีที่ควรแสดง เธอก็แสดงไปแล้ว คำพูดที่ควรพูด เธอก็พูดชัดเจนแล้ว พวกหล่อนยังไม่พอใจอะไรอีก?

เพราะฟ้ามืดแล้ว ในระยะสิบก้าวมองเห็นอะไรไม่ชัด ตอนนี้จะออกไปตัดหญ้าก็คงไม่ไหว สิ่งเดียวที่ทำได้คือกลับบ้าน

แม้คนชนบทในยุคนี้จะยังซื่อๆ และแทบไม่เกิดเหตุรุนแรง แต่เฉินชิงชิวก็ยังรู้สึกไม่ปลอดภัย

กลับบ้านหรือ? แล้วจะเผชิญหน้าอย่างไร!