0031

⬢⬢⬢

ตอนที่ 31 มนุษยชาติที่เย็นชา เนื้อแท้ของมนุษย์นั้นชั่วร้าย

เวลาเที่ยงตรง พายุหิมะอันหนาวเหน็บได้ปกคลุมฐานเมืองเถาฮวาทั้งเมืองด้วยหิมะกองหนา

พายุหิมะที่หนาทึบยังคงตกกระหน่ำไม่หยุด วิสัยทัศน์ในเมืองทั้งเมืองต่ำมาก

พนักงานของร้านอาหารโหย่วเจียนผลักประตูออก แล้วกวาดหิมะที่กองอยู่ออกไป

ในตอนนั้นเอง เสียงตะโกนเรียกที่ทั้งอ่อนแรงทว่ากลับกังวานดังมาจากกองหิมะ

“สวรรค์ช่วยด้วยเถอะ มีเมตตาหน่อยเถอะ ปล่อยให้แม่ม่ายลูกกำพร้าอย่างพวกเราเข้าไปหาอะไรกินข้างในเถิดเจ้าค่ะ?”

“พวกเราหิวเหลือเกินแล้ว!”

เมื่อมองออกไป ไม่นานนักหญิงวัยกลางคนในสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งก็อุ้มทารกที่หิวโซจนผอมแห้งติดกระดูกคลานเข้ามา นางคุกเข่าลงครึ่งหนึ่งบนพื้นถนนพลางโบกมือเรียกพนักงานร้าน

ดูน่าเวทนายิ่งนัก