0016

⬢⬢⬢

ตอนที่ 16 เต๋าอวี้ชิงผู้สิ้นหวัง

จางปินมองไปยังทิศทางที่พวกเขาจากไปแล้วกล่าวว่า “โอ้? หาวจื่อ ดูเหมือนพวกเขาจะมุ่งหน้าไปยังอารามเต๋าตรงนั้นนะ อารามนั่นใครพักอยู่กันล่ะ? กำลังจะซวยหนักแล้ว!”

เฉินฮ่าวสบตาอีกฝ่ายพลางกล่าวเป็นนัยว่า “ตรงนั้นมีนักพรตหญิงโฉมงามพักอยู่ พี่ใหญ่สนใจไหมล่ะ?”

จางปินที่สบตาเขาพลันรู้สึกกดดันอย่างหนัก ราวกับว่าหากเขาตอบไม่ดีแม้แต่คำเดียวก็จะโดนอีกฝ่ายแกล้งเอา

สมัยพักอยู่ในหอพักก็เป็นแบบนี้ แม้จางปินจะฉลาดและร่ำรวยมาก แต่หากไปล่วงเกินเฉินฮ่าวเมื่อใด เฉินฮ่าวจะโต้กลับด้วยท่าทีที่ดูสุภาพแต่หนักหน่วงจนเขาลงจากเวทีไม่เป็น

หากเป็นไปตามพล็อตนิยายทั่วไป เขาควรจะคอยต่อต้านเฉินฮ่าวอยู่ตลอดเพื่อให้เฉินฮ่าวอับอายขายหน้า หรือถึงขั้นต้องลาออก ทว่าตัวเขาคนนี้กลับแปลกประหลาดอยู่บ้าง

ยิ่งเฉินฮ่าวเอาชนะเขาได้แบบนี้ เขากลับยิ่งชอบเฉินฮ่าวผู้เป็นเพื่อนร่วมหอคนนี้มากขึ้น รู้สึกว่ามีเพียงคนฉลาดเช่นนี้เท่านั้นที่คู่ควรจะเป็นเพื่อนของเขา

ทั้งสองต่างก็มองข้ามเพื่อนร่วมหออีกสองคนที่เอาแต่เล่นเกมเป็นผักปลาไปโดยมิได้นัดหมาย

นี่คือเหตุผลเบื้องลึกว่าทำไมเขาถึงเต็มใจออกทุนการศึกษาให้เฉินฮ่าวจนสำเร็จการศึกษา