กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 หลินหว่านซิงตัดสินใจเด็ดขาด ไก่อบเตาดินเปิดเตาหอมเกินบรรยาย
หลินหว่านซิงมองเนื้อหนูที่ถูกแบ่งจนเละอย่างคับข้องใจ
ความหิวโหยนั้นราวกับมือข้างหนึ่งที่บีบขยำกระเพาะของเธอไว้แน่น
ทันใดนั้น คำพูดที่หลินจือเซี่ยเคยเอ่ยริมลำธารก็ผุดวาบขึ้นมาในหัว
“เด็กหนุ่มวัยรุ่นน่ะนะ ชอบของพรรค์นี้กันทั้งนั้นแหละ”
ตอนนั้นคิดว่าแค่ล้อเล่น แต่พอนึกตอนนี้ ทุกคำกลับเหมือนค้อนหนักทุบกลางอก
เธอหันไปตามสัญชาตญาณ สายตามองลอดผ่านกลุ่มคนไปหยุดที่หลินจือเซี่ยซึ่งอยู่ไม่ไกล
หลินจือเซี่ยก็เงยหน้าขึ้นมาพอดีเช่นกัน
ทั้งสองสบตากันพอดี