กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 เมื่อขนหนูถูกเผาจนหมดและหนังถูกขูดออก น้ำลายของเหล่าดาราดังก็ไหลออกมาเร็วกว่าน้ำตาเสียอีก
ทุกคนหลบไปอีกด้านของต้นไม้แทบพร้อมกัน ราวกับหนีโรคระบาด
ใบหน้าเล็ก ๆ ที่ดูเย็นชาของไป๋หนิงปิงซีดเผือด มือปิดปากแน่น เพราะกลัวว่าจะอาเจียนออกมา
ส่วนซูหว่านชิงยิ่งกว่านั้น เธอหันหน้าหนี ไม่กล้าแม้แต่จะชำเลืองมองสักแวบเดียว
หลินเมิ่งเหยายืนอยู่ไม่ไกลนัก มองเห็นภาพทั้งหมดนี้อย่างชัดเจน
รอยยิ้มดูแคลนผุดบนใบหน้าสวยทันที
“โอ้โห ดูสิพวกเธอตกใจขนาดไหน”
เธอจงใจขึ้นเสียงสูง ประชดอย่างร้ายกาจ