กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 ไปตักน้ำแล้วเจอสวี่จืออี้อาบน้ำ รักษาหน้าไว้ก็ไม่ได้กินอิ่ม
เสียง “ปุ๊บ” ดังทึบขึ้น
ร่างของหนูกระตุกสองครั้ง แขนขาแข็งเกร็ง แล้วนิ่งสนิท
หลินเมิ่งเหยาตัวสั่น เบือนหน้าหนีไม่กล้ามอง
เจิ้งชิงเหอลุกขึ้น ปักไม้เท้าลงพื้น แล้วจับหางหนูตายยกแกว่งไปมาเล็กน้อย
“กลัวอะไรกัน? นี่ไม่ใช่อาหารหรอกหรือ?”
เธอพูดเสียงเรียบ ไม่ได้เห็นว่าเนื้อหนูน่ารังเกียจเท่าไร
หลินเมิ่งเหยาอ้าปากจะเถียง แต่กลับพูดไม่ออก
จากนั้น ท้องของเธอก็ส่งเสียงร้อง
“โครกคราก——”