กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 84 ในที่สุดก็จุดไฟได้ ย่างหัวสัตว์ กินจนน้ำตาไหลพราก
จี้เวยเวยกลั้นหายใจ วางท่อนไม้ลง แล้วประคองขี้เลื่อยที่มีควันลอยขึ้นมาใกล้ปากด้วยสองมือ
เป่าเบา ๆ
หนึ่งครั้ง สองครั้ง
ปุ๊บ—
เปลวไฟเล็ก ๆ พุ่งขึ้นจากกองขี้เลื่อย
ติดแล้ว
ติดจริง ๆ แล้ว
ซ่งอันหรานอุทาน “อา” ออกมา มือทั้งสองปิดปากไว้ ดวงตาก็แดงก่ำทันที
เสิ่นหนานเฉียวทรุดนั่งกับพื้น ถอนหายใจยาว สีหน้าเหมือนอยากยิ้มและร้องไห้ไปพร้อมกัน