กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 ลอบดักสัตว์น้ำพวกนั้นจับปลาที่ไหนกัน เห็นชัด ๆ ว่าเป็นทุนจีบสาว
หลินโม่หันกลับมา มองติงหย่าซีด้วยสีหน้าจริงจัง
“ยัยซื่อบื้อ เคยคิดเผื่อเหตุฉุกเฉินตอนที่ทุกอย่างยังราบรื่นอยู่บ้างไหม?”
เขาชี้ไปยังท้องฟ้าด้านนอกถ้ำ “ตอนนี้อากาศดี เราจับปลาได้ แต่ถ้าฝนตกหนักติดต่อกันหลายวัน หรือเราเกิดป่วยจนขยับตัวไม่ได้ แล้วจะไปหาอะไรกินที่ไหน?”
“จับกลับมาให้มากหน่อย แล้วทำเป็นปลาแห้งหรือปลาเค็มรมควัน”
“เก็บได้นาน เอาไว้เป็นเสบียงสำรอง ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉิน อย่างน้อยก็ไม่ถึงกับอดตาย”
เหตุผลนี้ฟังขึ้นจนไม่มีอะไรจะโต้แย้ง
ได้ยินเช่นนั้น ติงหย่าซีก็พยักหน้าทันที เชื่อเขาสนิทใจ