กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 การตัดสินใจของกู้อวิ๋นซู และทำไมปลาทะเลถึงไม่มีรสเค็ม
กู้อวิ๋นซูมองท่าทีดื้อรั้นของลูกสาว ความสับสนวุ่นวายเต็มหัวใจ
ความรู้สึกจนหนทางถาโถมเข้ามาราวคลื่นซัดฝั่ง กลืนกินศักดิ์ศรีสุดท้ายในฐานะแม่ของเธอจนหมดสิ้น
เธอหันกลับไปมองผ่านกลุ่มคนที่นั่งนิ่งอยู่บนลานโล่ง สายตาทอดไปยังป่าทึบมืดสนิทไกลออกไป
ภาพของเด็กชายคนนั้นผุดขึ้นมาในความทรงจำ
เขาเคยบอกว่า ถ้าอยากใช้ชีวิตให้สบายขึ้น ก็ไปหาเขาได้
นี่คือการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์
ใช้ศักดิ์ศรีแลกกับการเอาชีวิตรอด หรือใช้อิสรภาพแลกกับความอิ่มท้อง?
กู้อวิ๋นซูขยุ้มใบไม้เน่าเปื่อยบนพื้นดินแน่นจนโคลนดำซึมเข้าตามร่องเล็บ