กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 เหตุผลที่ไม่ไปล่าสัตว์: ฝึกยิงธนูด้วยการยิงปลา
ลมทะเลพัดผ่านแก้ม พร้อมพาความชื้นและกลิ่นเค็มมาด้วย
หลินโม่ยืนอยู่หลังแนวโขดหินปะการัง มือหนึ่งกำคันธนูไม้ไผ่ที่เพิ่งทำเสร็จเมื่อสองวันก่อนไว้แน่น
ตัวคันธนูทำจากไม้ไผ่เนื้อแข็งที่มีสีเขียวอมขาวแวววาว สัมผัสเย็นและจับถนัดมือ
สายธนูทำจากเชือกสองเส้นที่บิดจากเปลือกไม้ ขึงจนตึง เมื่อลองใช้นิ้วดีดเบา ๆ ก็เกิดเสียง "ป๊ง" กังวานใส
เสียงนั้นดังก้องไปไกลทั่วชายหาดโล่งกว้างในยามเช้าตรู่
ติงหย่าเซินยืนอยู่ทางซ้ายของเขา ในมือถือคันธนูที่เล็กกว่าเล็กน้อย ผมยาวถูกลมพัดจนยุ่งเหยิง บดบังใบหน้าไปครึ่งซีก