ตอนที่ 271 ข้าพึงใจเจ้า

“เจ้าจะตายหรือไม่”

ดวงตางดงามของหลี่อู่ไร้ซึ่งไออุ่นแม้เพียงเสี้ยว ทอดมองตรงไปยังร่างของลู่ฉือ

ดวงตาหงส์คมปลาบของบุรุษค่อย ๆ เอ่อล้นด้วยความแดงก่ำ ลู่ฉือยืดกายขึ้นพลางหัวเราะเบา ๆ “ข้าต้องตายอยู่แล้ว ฮูหยิน”

“รอจนพวกเราแก่เฒ่าชราภาพ ข้าถึงจะตาย”

“ยามมีชีวิตร่วมผืนผ้าห่ม ยามมรณาเคียงหลุมเดียวกัน พวกเราจะอยู่ด้วยกันตลอดกาล”

ลู่ฉือกุมมือของหลี่อู่ไว้ บีบกระชับแน่นขนัด นิ้วทั้งสิบของคนทั้งสองสอดประสานกัน

หลี่อู่กระชากมือกลับอย่างแรง นางยกชายกระโปรงแล้วก้าวเดินไปข้างหน้า—เขาคือคนบ้า

ลู่ฉือก้าวตามติดทุกฝีก้าวคอยปกป้องอยู่เบื้องหลังสตรี

สองวันให้หลัง หมอหลวงเฉามายังเรือนบัวอีกครา