กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหยียนว่างจำอะไรกันไม่ได้เลย เขาไม่รู้ว่าเหตุใดตนเองจึงมาอยู่ที่นี่ ไม่รู้ว่าเหตุใดตนเองจึงได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนั้น ลั่วหมิงเจียวอ้างตนว่าเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเขาไว้ เขาไม่รู้จะไปที่ใด ทั้งยังไร้ปัญญาจะทดแทนบุญคุณ จึงได้รั้งอยู่ต่อ
ยามนี้ สิ่งที่ควรตอบแทนก็ตอบแทนไปแล้ว สถานที่ที่ต้องไปก็หาพบแล้วเช่นกัน
“ข้าจะแสวงหากำไรให้จวนตระกูลลั่วเป็นครั้งสุดท้ายบนลานประลองสัตว์ครานี้ ถึงเวลานั้น เงินทองที่ข้าได้มา ให้แบ่งสรรตามกฎระเบียบของลานสัตว์ ข้าจะนำส่วนของตนเองไป”
“จะเป็นหรือตาย ล้วนขอให้คุณหนูลั่วอย่าได้สอดมือเข้ามายุ่ง”