ตอนที่ 257 ร่องรอย

หมีดำฉีกทึ้งร่างคนบนพื้น เขี้ยวสัตว์อันแหลมคมฉีกเนื้อหนังมนุษย์ออกได้อย่างง่ายดาย คนรับใช้นอกลานย่อมไม่อาจปล่อยให้หมีดำตัวนี้กินจนอิ่ม จึงถือดาบปลายแหลมยาวเล่มหนึ่งแทงเข้าใส่หมีดำ

“โฮก——”

หมีดำเจ็บปวด ตวัดอุ้งเท้าฟาดใส่กรงเหล็ก

“ฟู่ ฟู่——”

หมีดำคุ้มคลั่ง ยิ่งกระตุ้นให้ผู้คนบนอัฒจันทร์บ้าคลั่งยิ่งขึ้น

หมีดำถูกขับต้อนให้วิ่งเข้าหาคนกลางลาน

หมีดำเงื้ออุ้งเท้าใหญ่มหึมาฟาดลงมา เหยียนว่างพลันเอี้ยวตัวกลิ้งหลบ บาดแผลบนร่างปริแตกตั้งนานแล้ว ลากเป็นรอยเลือดยาวเหยียดบนพื้นทราย หลบการโจมตีที่สามารถบดขยี้กระดูกนั้นไปได้

อุ้งเท้าหมีฟาดลงบนพื้น สาดผงทรายสีเหลืองคลุ้งทั่วฟ้า ลมหายใจของหมีดำพ่นรดหลังคอเหยียนว่าง แฝงกลิ่นคาวสาบอย่างรุนแรง