ตอนที่ 255 เข้าสู่สังสารวัฏ

เถ้าแก่ร้านร่างอ้วนยิ้มพลางชูนิ้วขึ้นมาสี่นิ้ว

เงินสี่เหลี่ยงหรือ หนึ่งในนั้นที่อายุมากกว่ากดตัวขอทานน้อยผู้น่าสงสารที่กำลังตื่นเต้นไว้แล้วกล่าวเสียงดังว่า “นี่เป็นของดูต่างหน้าที่ท่านแม่ของสหายข้าทิ้งไว้ให้ อย่างไรก็ไม่มีทางมีค่าเพียงสี่เหลี่ยง เพิ่มให้อีกหน่อยเถิด”

สีหน้าของเถ้าแก่ร้านร่างอ้วนเปลี่ยนไปในทันใด เอ่ยเสียงกร้าวว่า “จะจำนำหรือไม่ หากไม่จำนำก็รีบไสหัวไป อย่ามาขวางทางของท่านผู้สูงศักดิ์”

“หะ ห้าเหลี่ยง”

ขอทานคนโตกล่าวอย่างติด ๆ ขัด ๆ

ดวงตาเรียวเล็กของเถ้าแก่ร้านร่างอ้วนหรี่ลงจนเป็นเส้นเดียว ยิ้มแย้มกล่าวว่า “เช่นนั้นก็จำนำขาดรึ”