เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เรื่องราวที่อวิ๋นโจวในที่สุดก็ถูกรายงานขึ้นไป เหยาไท่ชูกับเสิ่นจิ้งเหนียนเพิ่งออกมาจากตำหนักหย่างซิน ทั้งสองคนจึงมุ่งหน้าไปยังสภาเสนาบดีพร้อมกัน
“ลู่ฉือยังไม่มีข่าวคราวเลย”
เหยาไท่ชูกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม สบตากับเสิ่นจิ้งเหนียนแวบหนึ่ง ในใจเริ่มคาดเดาไปในทางที่ไม่สู้ดีขึ้นมาลาง ๆ เจ้าหนุ่มผู้นี้ก่อนหน้านี้เคยส่งจดหมายลับมา บอกว่ามีเรื่องสำคัญต้องรายงาน ทว่าบัดนี้ล่วงเลยมากว่าครึ่งเดือนแล้ว กลับยังไร้จดหมายจากอวิ๋นโจว
เสิ่นจิ้งเหนียนส่ายหน้า กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ไม่มีทาง เด็กคนนี้ไม่มีทางเป็นเช่นนั้นแน่”
ลู่ฉือความคิดสุขุมรอบคอบ ย่อมไม่บุ่มบ่ามเด็ดขาด ข้างกายเขาก็พกพาผู้มีฝีมือไปมากมาย เสิ่นจิ้งเหนียนไม่เชื่อว่าเขาจะประสบเคราะห์ร้าย
เหยาไท่ชูกระซิบเสียงเบา “แต่ว่าครานี้ เกี่ยวพันไปถึงผู้อยู่เบื้องบนท่านนั้น…”