ตอนที่ 241 เรือหลวง

“ทว่า เจ้าบอกว่ามีคนใส่ร้ายเขา ก่อนหน้านี้ลู่ฉีมีสิ่งใดผิดแผกไป หรือเคยคบหาสมาคมกับอะไรกันหรือไม่”

สวี่จือเหยากำฝ่ามือแน่น พยักหน้าลง

“มีเจ้าค่ะ”

สองวันต่อมา หลี่อู่กับสวี่จือเหยานัดพบกันที่ศาลาหมอนเมฆา

ศาลาแห่งนี้เป็นเก๋งแปดเหลี่ยมริมน้ำ ชายคาผงาดดั่งปีกปักษา มุมชายคาแขวนกระดิ่งลม ยามสายลมพัดผ่านส่งเสียงดังกริ๋ง ๆ เสาเก๋งแกะสลักลายโบตั๋นกิ่งเกี่ยวพัน ราวกั้นลงชาดฝังมุก สะท้อนผืนน้ำเขียวขจีเต็มสระ ระลอกคลื่นส่องประกายระยิบระยับประหนึ่งหมู่เมฆาร่วงหล่นสู่ผิวน้ำ

หลี่อู่นั่งอยู่ในห้องรับรองของศาลาหมอนเมฆา มองจากเบื้องบนลงสู่เบื้องล่าง วันนี้แสงวสันต์งดงามยิ่งนัก ริมทะเลสาบเนืองแน่นไปด้วยสตรีที่มาท่องเที่ยวทัศนา นางกับสวี่จือเหยา “บังเอิญ” มาพบกันที่นี่จึงมิใช่เรื่องแปลกอันใด