เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่กล่าวว่า “เดิมทีคงยากจะหนีพ้นเคราะห์กรรม เจ้าค่ะ โชคดีที่ได้ยันต์คุ้มภัยที่ภรรยาอาจารย์มอบให้ ช่วยปัดเป่าให้อาอู่ได้เปลาะหนึ่ง”
“แม้นรอดพ้นเคราะห์มาได้ แต่อาอู่ก็ซาบซึ้งในน้ำใจของภรรยาอาจารย์ยิ่งนัก เพียงแต่รุดหน้ามาหาภรรยาอาจารย์ในสภาพเช่นนี้ ช่างเสียมารยาทจริง ๆ เจ้าค่ะ”
เมิ่งหมิงอีจับตัวนางตรวจดูหัวจรดเท้าด้วยความปวดใจ ครั้นแน่ใจว่ามิได้รับบาดเจ็บจึงถอนหายใจโล่งอก แล้วรีบสั่งให้คนไปตักน้ำมา
รอจนหลี่อู่จัดการตนเองจนสะอาดเรียบร้อยแล้ว เมิ่งหมิงอีจึงจูงนางมานั่งลงหน้าโต๊ะ ก่อนเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง “อาอู่ เจ้าบอกภรรยาอาจารย์มาตามตรงเถิด แท้จริงแล้วเจ้าไปล่วงเกินคนอะไรกันเข้า ถึงได้ลงมืออำมหิตเช่นนี้”
หลี่อู่ส่ายหน้า
“อาอู่มิทราบเจ้าค่ะ วันนี้พวกคนร้ายฝีมือสูงส่งยิ่ง โชคดีที่ข้าพาบ่าวรับใช้ติดตามออกไปด้วยมาก มิเช่นนั้นเกรงว่าคงมิได้พบหน้าภรรยาอาจารย์อีกแล้ว”