ตอนที่ 233 หนึ่งฝ่ามือ

ลู่ฉือนอนลงอีกครา สวมกอดคนไว้ใหม่อีกครั้ง

“อย่าได้หวัง”

หลี่อู่ส่งเสียงสะอื้นไห้ออกมา

“ลู่โจวอี๋ เจ้าฟังข้าหน่อยจะได้หรือไม่…”

“พวกเราไปหาหมอหลวงกัน ข้าพาเจ้าไปตรวจดูอาการดีหรือไม่”

จะทำเช่นไรดี ลู่ฉือเป็นอะไรไปกันแน่ ฮือ ๆ

“เฝิงจือ! เฝิง อื้อ…”

ลู่ฉือเอามือปิดริมฝีปากของนางไว้แน่น ปิดไว้จนสนิท ไม่ยอมให้นางเปล่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย

เฝิงจือคอยอยู่ด้านนอก ครั้นได้ยินเสียงร้องก็กำลังจะเดินเข้ามา ทว่ากลับถูกสุรเสียงเย็นชาตวาดไล่กลับไป

“ไสหัวไป”