เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามนี้ ณ จวนกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดิน
“พวกไร้ประโยชน์”
เซี่ยมู่ตบฝ่ามือลงบนโต๊ะไม้พะยูง ส่งคนไปตั้งหลายระลอก กลับต้องสูญเสียไปจนสิ้น
เวลานี้บุตรชายของคนผู้นั้นคงเข้าเมืองหลวงไปแล้วเป็นแน่ ฮึ ชาติเชื้อสารเลวที่เกิดกับคนบ้านป่าคอกนา เขาอยากจะรู้นักว่าจะมีอะไรกันสามารถทำได้
เมื่อปีนั้น บังอาจถอนหมั้นอย่างเปิดเผยต่อหน้าธารกำนัล ทำให้เขากลายเป็นตัวตลกขบขัน สุดท้ายยังไปแต่งให้ตัวบัดซบพรรค์นั้นอีก
ในเมื่อไม่ยินดีจะเป็นกิ่งทองใบหยก สำคัญตนผิดคิดละทิ้งลาภยศสรรเสริญนี้ไป เช่นนั้นมารหัวขนที่คลอดออกมาก็สมควรอยู่ใต้ฝ่าเท้าดั่งโคลนตม ต้องคอยคอยมองสีหน้าพึ่งพาผู้อื่นไปชั่วชีวิต
เขาไม่มีทางปล่อยให้มันได้เข้ารับราชการเป็นอันขาด
ลู่ฉือตรวจดูจนแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดสะกดรอยตามมา มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกตามถนนใหญ่ ผ่านตรอกสามสายแล้วเลี้ยวเข้าสู่ตรอกสามส่วนเหลือ เรือนพักที่มีประตูใหญ่เคลือบชาดตรงสุดตรอกแห่งนั้น คือจุดหมายปลายทางในการเดินทางครั้งนี้ของเขา