กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่ร้องไห้ออกมาเสียยกใหญ่ ในหัวกลับปลอดโปร่งขึ้น สองมือโอบรอบลำคอของลู่ฉือ ซบหน้าลงกับแผงอกของเขา “ลู่โจวอี๋ ท่านหลอกถามข้า”
“ดีขึ้นบ้างหรือไม่”
ลู่ฉือโอบกอดนางไว้ ลูบหลังช่วยให้นางหายใจคล่องขึ้นอย่างแผ่วเบา
“อืม”
หลี่อู่พยักหน้า อย่างไรเสียยามนี้นางก็ไม่อยากร่ำไห้แล้ว ในใจพลอยผ่อนคลายลงบ้างเล็กน้อย
“อาหวู่ ห้ามเก็บงำเรื่องราวไว้อีกแล้วนะ”
“วันหน้า พวกเราจะไปอวิ๋นโจวด้วยกัน เรื่องของท่านพ่อท่านแม่ ข้าจะช่วยเจ้าสืบหาความจริงให้กระจ่างเอง”
หลี่อู่สูดหายใจเข้าลึก ช้อนสายตามองเขา พบว่าสีหน้าของบุรุษก็ดูไม่สู้ดีเช่นกัน
หลี่อู่เอ่ยถามลู่ฉือด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ลู่โจวอี๋ ดวงตาของท่านแดงก่ำเพียงนี้ เจ็บหรือไม่”
ลู่ฉือส่ายหน้า แย้มยิ้มบาง ๆ