กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่ตกใจจนเงยหน้ามองเขา “ข้าไม่มีเสียหน่อย”
หลี่อู่ครุ่นคิดว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น คล้ายกับว่าได้ก่อเรื่องวุ่นวายไปยกหนึ่ง ทว่าวุ่นวายเรื่องใดบ้าง นางกลับจำไม่ได้แล้ว
หลี่อู่ดึงแขนเสื้อของลู่ฉือไว้โดยไร้จิตสำนึก พยายามเค้นความทรงจำอย่างสุดกำลัง
ลู่ฉือโน้มกายลงเล็กน้อย หน้าผากแนบชิดกับกระหม่อมของนาง กลิ่นอายเป่ารดข้างหูนาง “อาหวู่ ทุกสิ่งของเจ้า ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ล้วนอย่าได้ปิดบังข้าเลย ดีหรือไม่”
“เจ้าเป็นภรรยาของข้า ความทุกข์สุขของเจ้า ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร”
หลี่อู่ขมวดคิ้ว นางสาบานได้ว่านางไม่เคยปิดบังลู่ฉือแม้แต่เรื่องเดียว เว้นเสียแต่ เรื่องครอบครัวล่มสลายที่ยังมิเคยบอกกล่าวแก่เขา
หลี่อู่คิดจนกระจ่างแจ้งแล้ว จึงเอี้ยวตัวหันหน้าเข้าหาลู่ฉือ
“ข้ามิได้คิดจะปิดบังเจ้า ลู่โจวอี๋”
“เพียงแต่ พูดไม่ออก”
ขอบตาของหลี่อู่แดงระเรื่อขึ้นมาอีกครา