ตอนที่ 185 คิดถึง

ลู่ฉือเอ่ยต่อไปว่า “อยากทำอย่างอื่นก็ย่อมได้ สามีผู้นี้ให้เจ้าย่ำยีตามใจชอบ”

น้ำเสียงของบุรุษแฝงความออดอ้อนผูกพันจนยากจะบรรยาย ปลายหูของหลี่อู่พลันซับสีเลือดฝาดบางเบาขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ “ลู่โจวอี๋ ท่านไม่สำรวมอีกแล้ว”

วาจาของหลี่อู่คล้ายตัดพ้อต่อว่า ทว่าปลายนิ้วกลับงอเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ในใจก็ถูกเขายั่วยวนจนบังเกิดระลอกคลื่น ทั้งเอียงอายทั้งอ่อนระทวย

รอจนบุรุษก้าวลงไปในถัง หลี่อู่จึงค่อยหันหลังกลับไป

สิ่งที่ประจักษ์แก่สายตาคือรอยแผลเป็นที่กระจายอยู่ทั่วแผ่นอกของลู่ฉือ ความหวั่นไหวใด ๆ ล้วนมลายสิ้น บังเกิดเพียงความสงสารเวทนาขึ้นในใจ

สามีของนางช่างผ่านความยากลำบากมามากมายเหลือเกินจริง ๆ