ตอนที่ 123 แขกสูงศักดิ์

ต่อมาท่านพ่อไม่รู้ไปเสาะหาปลากระดี่ชาดมาให้ท่านแม่จากที่ใด เกล็ดปลาวิจิตรตระการตา ลำตัวปลาทั้งร่างเป็นสีแดงชาดทาแก้ม งดงามยิ่งนัก น่าเสียดายที่อยู่ได้ไม่นานก็ตายจากไป

ท่านแม่โศกเศร้าเสียใจกับเรื่องนี้อยู่นาน

ท่านพ่อจนปัญญาจะหาปลาเช่นเดิมได้อีก จึงนำปลาคาร์ปแดงที่มีสีสันใกล้เคียงกันมาแทน ทั้งยังมอบหมายเรื่องการเลี้ยงปลาให้นางในวัยเยาว์ ให้นางคอยเลี้ยงดูแทนท่านแม่เป็นอย่างดี

คิดดูแล้วคงเป็นช่วงเวลานั้นกระมัง ที่เริ่มชอบของพรรค์นี้ขึ้นมา

หลี่อู่ช้อนตาขึ้นมองลู่ฉือแล้วแย้มยิ้ม

ทุกคราที่ลู่ฉือเห็นท่าทางเบิกบานใจของหลี่อู่ ในใจล้วนเปี่ยมสุขยิ่งนัก ตระกองกอดคนตรงหน้าอย่างสนิทสนม เอ่ยเรียกชื่อของนางแผ่วเบา

“อาอู่”

“ข้ารักเจ้ายิ่งนัก”

หลี่อู่เอียงอาย ซุกดวงหน้าลงกับแผงอกของเขา