ตอนที่ 106 ย้ายไปพักข้างนอก

ยามนี้หลี่อู่สวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ลู่ฉือเก็บจดหมายของนางอย่างเป็นระเบียบ หลี่อู่ดึงเขาให้นั่งลงพลางเอ่ยว่า “เจ้าอย่าขยับเลย ให้ข้าดูหน่อย”

หลี่อู่เลิกขากางเกงของเขาขึ้น ตรงรอยผ่ามีรอยแดงสายหนึ่ง บาดแผลยังคงบวมเป่งอยู่บ้าง หลี่อู่ช้อนตาขึ้นค้อนเขา “เหลวไหล ยังไม่หายดีแท้ ๆ”

“อย่าโกรธเลย อาอู่”

ลู่ฉือเมื่อแรกพบหน้าหลี่อู่ก็อยากจะดึงนางเข้าสู่อ้อมอก อดรนทนไม่ไหวจนต้องลุกขึ้นไปต้อนรับ แล้วโอบอุ้มนางเข้ามาในห้อง

หลี่อู่อดขมวดคิ้วไม่ได้ ทางฝั่งฉางซีแห่งนี้ความชื้นสูง ฤดูหนาวทั้งชื้นทั้งหนาวเหน็บ คนทั่วไปยังรู้สึกหนาวเสียดแทงกระดูก ขาของเขาจะทนรับไหวได้อย่างไร