ตอนที่ 103 หาคนงานช่วย

หลี่อู่แย้มยิ้มขึ้นคราหนึ่ง กล่าวว่า “ฮูหยินโปรดตามข้ามาเจ้าค่ะ”

หลี่อู่นำทางเสิ่นซู่จือไปยังห้องรับรอง เมื่อคราปรับปรุงร้านสุรา นางก็ได้จัดให้มีห้องรับรองหลายห้องอยู่บนชั้นสอง เพื่อความสะดวกยามมีผู้มาเจรจาค้าขาย

“ฮูหยินแซ่อันใดหรือเจ้าคะ”

หลี่อู่เอ่ยถาม

“มิกล้ารับคำว่าสูงส่ง ข้าแซ่เสิ่น ตระกูลฝ่ายสามีแซ่เฉิน อยู่ที่ตลาดกลางคืนเฉียวเย่ห่างจากโรงสุราของเจ้าไปสามช่วงถนน ข้ามสะพานหินสามแห่ง จวนตระกูลเฉินที่แขวนโคมแดงนั่นอย่างไรเล่า”

เรื่องนี้หลี่อู่พอจะมีความทรงจำอยู่บ้าง สิงโตหินสองตัวอันน่าเกรงขามหน้าประตูจวนฝั่งนั้น นางเคยจดจำได้ยามเดินผ่าน