กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม่นมหวังเดินเข้ามาทำความเคารพหลี่อู่ “ฮูหยิน คนพวกนี้มากันแต่เช้าตรู่ ข้าให้พวกเขาไปนั่งรอที่เรือนปีก พวกเขาก็ดึงดันจะรอพวกท่านออกมาอยู่ที่ลานเรือนเจ้าค่ะ”
หลี่อู่พยักหน้า กวาดสายตามองคนหลายคนในลานเรือน มีทั้งคนที่ตาบอดไปข้างหนึ่ง มีทั้งคนที่แขนขาดไปข้างหนึ่งเหมือนอย่างฉินเหวย ที่หนักหนาสาหัสที่สุดคือหนึ่งในนั้นขาขาดไปข้างหนึ่ง หลี่อู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ยังนับว่าโชคดี ในบรรดาเจ็ดคนยังมีอีกสามคนที่ร่างกายสมบูรณ์ดี
หลี่อู่เอ่ยขึ้น “พวกเจ้าจงรายงานชื่อของตนออกมา และมีวรยุทธ์อะไรกันก็แสดงออกมาให้ดูสักท่าสองท่า”
ฉินเหวยลอบถอนหายใจโล่งอก ขั้นแรกนี้เห็นทีจะผ่านแล้ว นายเรือนหลายรายพอเห็นหน้าพวกเขาคราแรกก็ขับไล่พวกเขาไปทันที ไม่แม้แต่จะรอให้มีโอกาสได้แสดงฝีมือ