กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่กัดฟัน นี่เขากำลังรื้อฟื้นเรื่องเก่าขึ้นมา ทันใดนั้นเมื่อนึกถึงความผิดที่ลู่ฉือต้องแบกรับไว้แทน หลี่อู่ก็พลันหายโกรธ เรื่องนั้นเป็นความผิดของนางจริง ๆ
หลี่อู่เงยหน้ามองลู่ฉือ อดรี้ดมิได้จนหัวเราะร่าออกมา หญิงสาวหัวเราะจนตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง
หลี่อู่มองดูลู่ฉือที่ทำหน้าจนปัญญา พลันรู้สึกขบขันยิ่งกว่าเดิม จึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ขอโทษด้วย ลู่โจวอี๋ คิก ๆ ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ...”
หลี่อู่ยิ่งหัวเราะก็ยิ่งปวดเอว พอปวดเอว ในใจก็ยิ่งรู้สึกว่าลู่โจวอี๋ช่างน่าเวทนานัก นางกอดเอวลู่ฉือพลางหัวเราะอยู่นานสองนานจนหยุดมิได้
ลู่ฉือทอดถอนใจ อดมิได้ที่จะแย้มยิ้มตาม เอาแก้มถูกับพวงแก้มแดงระเรื่อของหญิงสาวด้วยความรักใคร่ “เจ้านี่นะ...”