กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่ลอบถอนหายใจยาว ยิ้มพลางเอ่ยกับขุยซื่อเหนียง “ขอบคุณท่านแม่บุญธรรมเจ้าค่ะ หากมิได้ท่าน ประเดี๋ยวแขกเหรื่อมาถึง คงไม่มีข้าวปลาให้กินเป็นแน่”
ขุยซื่อเหนียงกวาดสายตามองหลี่อู่ พลางนึกในใจว่า แม่หนูผู้นี้เปลี่ยนไปวันละอย่างจริง ๆ ยิ่งมายิ่งผุดผ่องน่าเอ็นดู ชวนให้มองแล้วเบิกบานใจ ยามเอ่ยปากก็ล้อเลียน “มีอันใดกันเล่า หากยุ่งจนทำไม่ไหวจริง ๆ ภัตตาคารของข้าก็ว่างยิ่งนัก”
หลี่อู่ยิ้มพลางยกนิ้วหัวแม่มือให้นาง
ขุยซื่อเหนียงยิ้มร่าดึงมือหลี่อู่เข้ามา กระซิบถามเสียงเบา “นี่ หนิวจื่อ เทียบยาที่แม่บุญธรรมเอาให้เจ้าไป ใช้ได้ผลดีหรือไม่?”