เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ประจวบเหมาะกับที่หวังชุนฮวาข้างบ้านกลับมาพอดี หลี่อู่จึงแย้มยิ้มพลางเดินเข้าไปทักทาย “ป้าหวัง กลับมาแล้วหรือเจ้าคะ”
หวังชุนฮวามองท่าทางของหลี่อู่ด้วยสีหน้าหวาดระแวง “มีอะไร หลี่หนิวจื่อ เจ้าจะทำอะไร แล้วลู่ฉือ ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยเล่า”
“อ้อ ข้าไหว้วานเขามาช่วยซ่อมบ้านเจ้าค่ะ”
ลู่ฉือพยักหน้า
หวังชุนฮวา: ……
หลี่อู่ไปจ้างคนขาเป๋มาซ่อมบ้านเนี่ยนะ บ้านพังแล้ว สมองนางก็พลอยพังไปด้วยหรืออย่างไร
หลี่อู่ดึงแขนหวังชุนฮวาอย่างสนิทสนม พลางเอ่ยต่อ “ไม่ใช่ว่าข้าเปลี่ยนคานบ้านไม่ได้หรอกหรือเจ้าคะ เลยอยากจะขอร้องให้พี่ต้าหู่กับพี่ต้าเป้ามาช่วยหน่อยน่ะเจ้าค่ะ”
“เจ้าคิดว่าลูกชายข้าเป็นกุลีหรือไง ถึงจะได้มาทำงานให้เจ้าเปล่า ๆ”
หลี่อู่ส่ายหน้า “ย่อมไม่ให้ทำเปล่า ๆ แน่นอนเจ้าค่ะ ข้าถึงได้มาจ้างอยู่นี่อย่างไรเล่า 5 อีแปะกับการเปลี่ยนคานบ้าน พอได้หรือไม่เจ้าคะ”