กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 226 ยังมีโครงกระดูกสีฟ้าอีกงั้นเหรอ
ไม่กี่ครั้งก่อนที่หลิวชูเหอมาที่นี่ เดินไปได้ไม่นานก็สามารถมองเห็นโครงกระดูกทีละตัวได้แล้ว แต่ทว่าครั้งนี้ เขากับเสิ่นเจาตี้สองคนใช้วิธีวิ่ง วิ่งไปสี่ชั่วโมงกว่า เขาก็ยังไม่เห็นโครงกระดูกแม้แต่ตัวเดียว
“ฉันว่านะ เธอพามาถูกทางหรือเปล่า ทำไมไม่เห็นโครงกระดูกสักตัวเลย”
เสิ่นเจาตี้หันขวับมาทันที สองตาจ้องเขม็งไปที่หลิวชูเหอ “อยากลดน้ำหนักเหรอ”
“??” หลิวชูเหอเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามเต็มหัว
“นายเหลิงเกินไปแล้ว ฉันช่วยนายเอง” เสิ่นเจาตี้พูดเสียงเย็นชาขึ้นมาประโยคหนึ่ง จู่ ๆ ก็หยุดลง เอียงหูทำท่าตั้งใจฟังแล้วกระซิบเสียงเบา “อย่าพูด”
หลิวชูเหอเข้าใจในเสี้ยววินาที “จูบเธอเหรอ”