เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 26 เผลอทำลายสถิติไปเสียแล้ว
หานซินเนี่ยนไม่กลัวเสียหน่อย อย่างไรเสียเพื่อน ๆ ร่วมชั้นก็กำลังเรียนอยู่ ที่นี่ล้วนเป็นผู้ใหญ่ทั้งนั้นและไม่มีใครรู้จักเธอ ตะโกนก็ตะโกนไปสิ ใครจะไปจำเธอได้!
หลิวชูเหอพลันตกตะลึงจนตาค้าง นี่น่ะหรือคือความมั่นใจในความเข้าใจของเธอ
ตรรกะความคิดแบบนี้ ยอดฝีมือจริง ๆ!
ด้วยความเลื่อมใส เสียงอันเปี่ยมด้วยความมั่นใจของเขาก็ดังขึ้นพลางร้องเรียกไปทางหานซินเนี่ยน “เพื่อนหาน”
เรื่องแค่นี้มีอะไรให้ไม่มั่นใจ ทักเพื่อนร่วมชั้นสักคนจะจำผิดคนไปได้อย่างไร
จู่ ๆ หานซินเนี่ยนก็ได้ยินคนเรียกชื่อตนเอง เธอจึงเงยหน้ามองไปยังทิศทางของเสียงตามสัญชาตญาณ ใบหน้ากลมใหญ่ที่ทั้งดำทั้งอ้วนพลันปรากฏขึ้นในสายตาของเธอ
ชั่วพริบตานั้น เธอถึงกับยืนอึ้งตาค้างไปโดยสมบูรณ์
หลิวชูเหอ?
นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง