เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 10 ฉันไม่เอาโล่
วันรุ่งขึ้น ภาคการศึกษาใหม่เริ่มต้นขึ้น
เวลาหกโมงเช้า นักศึกษาชั้นมัธยมปลายปีสามทั้ง 16 ห้องจำนวน 800 กว่าคนที่หลิวชูเหอสถิตอยู่ ได้มารวมตัวกันที่หน้าประตูคลังของมหาวิทยาลัยแล้ว และนักศึกษาทุกคนเมื่อได้เห็นหลิวชูเหอ ต่างก็ถามคำถามเดียวกันออกมา
“นายเป็นใครน่ะ”
หลิวชูเหอรู้สึกขำขึ้นมาทันที เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ อยากรู้ว่าฉันเป็นใครเหรอ โอนเงินมาสิ
นี่เพิ่งมาถึงมหาวิทยาลัยแท้ ๆ ก็มีหมูมาให้เชือดส่งเงินให้ถึงที่ ช่างเป็นลางดีจริง ๆ
แต่แผนการอันงดงามของเขายังไม่ทันได้ลงมือ เสียงของเจี่ยไท่ผิงก็ดังขึ้นเสียก่อน
“คนนี้คือหลิวชูเหอ เขากินแหลกมาสองเดือนจนกลายสภาพเป็นแบบนี้”
หลิวชูเหอโมโหอยู่ในใจ สมควรแล้วที่อาจารย์จน ไม่มีหัวการค้าเอาเสียเลย แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ พอฉันหาเงินได้ แบ่งส่วนแบ่งให้อาจารย์สักหน่อยก็ดีแท้ ๆ