กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 599 ฉันยอมรับว่าเมื่อกลางวันฉันพูดเสียงดังไปหน่อย
ท่ามกลางเสียงทอดถอนใจของหลิวป๋อ
บนหน้าจอ ฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก หูจงเซี่ยนเดินมาถึงริมคันกั้นน้ำ
ท้องฟ้ามืดครึ้มต่ำลงมา พายุฝนกระหน่ำฟาดฟันทุกสรรพสิ่ง กระแสน้ำหลากขุ่นคลั่กกู่ร้องคำราม กัดเซาะตลิ่งคันกั้นน้ำอย่างไม่หยุดยั้ง
ทหารสองแถวรับรู้ถึงภารกิจแล้ว ต่างยืนนิ่งอยู่ริมคันกั้นน้ำ แม้สายฝนจะซัดสาดใบหน้า แต่สายตาของพวกเขายังคงแน่วแน่เด็ดเดี่ยว รอคอยคำสั่ง
ผู้ใต้บังคับบัญชาเห็นหูจงเซี่ยนเดินเข้ามา จึงทำความเคารพแล้วเอ่ยว่า “ท่านเสนาบดีกรม”
สายตาของหูจงเซี่ยนเปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวด น้ำเสียงแหบพร่า “จำชื่อพี่น้องเหล่านี้ได้ครบทั้งหมดหรือยัง”
ผู้ใต้บังคับบัญชาพยักหน้า “อืม”