Chapter 0553

ตอนที่ 553 ในที่สุดฉันก็สามารถ พกพาหัวใจกระบี่มาพบเธอได้แล้ว

เมื่อหวังอิ่งนึกถึงชะตากรรมอันน่าเวทนาของเหล่านักศึกษาที่ต้องทั้งโดนแทงใจและยังต้องปั่นการบ้านชดเชย ในใจก็ทั้งเป็นห่วงนักศึกษา ทั้งผุดความคิดเปรียบเทียบอันชั่วร้ายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว ตัวเองก็แค่ไปทำงานเท่านั้น ยังดี ยังดี พอลองเทียบดูแบบนี้แล้ว ก็ไม่ได้เกลียดวันพรุ่งนี้ขนาดนั้นแล้ว

เพิ่งคิดถึงตรงนี้ เนื้อเรื่องก็เข้าสู่จุดไคลแมกซ์อีกครั้ง ความคิดจึงถูกดึงกลับมา

หวยจู๋ใกล้จะสิ้นลม ในช่วงสุดท้ายของชีวิตนางยังมีความปรารถนาอยู่อีกอย่างหนึ่ง...

ภาพตัดไป

นางสวมใส่ไหมอาภรณ์เมฆาอีกครั้ง ตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หวีผมเป็นทรงเดิมเหมือนตอนที่นัดพบกันที่ศาลาไผ่ริมแม่น้ำหวยในวันวาน

ด้านหลังมีเสียงฝีเท้าดังแว่วมา หวยจู๋ลุกขึ้นยืนแล้วค่อย ๆ หันกลับไปมอง

เห็นเพียงชายผู้สวมเสื้อคลุมยาวสีเหลืองสลับสีขาวกำลังเดินตรงมาหานาง เขาเลิกม่านขึ้นเบา ๆ เผยให้เห็นใบหน้าที่สวมหน้ากากซึ่งนางเคยมอบให้