กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 479 สบตาคราเดียวตราตรึงชั่วนิรันดร์
เฉินเซียวหาวออกมาหนึ่งที
ช่างเถอะ ไม่คิดแล้ว รอให้ผ่านเทศกาลโคมไฟไปก่อนค่อยว่ากัน
เฉินเซียวลุกขึ้นยืน ยัดโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋า กวักมือเรียกสุนัขทั้งสองตัว “ไป พาพวกนายสองตัวออกไปข้างนอก”
เจ้าตูบตัวน้อยสีทองสองตัววิ่งเข้ามาหาอย่างว่าง่ายทันที พวกมันวนรอบตัวเขาอย่างตื่นเต้น หางส่ายไปมาไม่หยุด
ตรงหน้าห่างออกไป 3 เมตร บนที่ลับเล็บแมวริมหน้าต่าง อวิ๋นเพลิงสวมผ้าพันคอสีม่วง ชำเลืองมองอย่างนิ่งเฉยคราหนึ่ง แล้วก้มหน้าเลียขนต่อ
มือของเฉินเซียวที่กำลังสวมเสื้อคลุมชะงักไป
หืม เหมือนเขาจะเห็นแววเย้ยหยันว่าเป็น “สุนัขเลียขา” บนใบหน้าของแมวตัวนี้เลยนะ
เหอะ อย่างมันยังมีหน้ามาเย้ยหยันสุนัขอีกเหรอ