เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 441 ปีหน้าฉันคงไม่กล้าพูดว่าตัวเองเป็นแฟนคลับเขาแล้วล่ะ มันดูโรคจิตไปหน่อย
พอเพิ่งเปิดกลุ่ม ข้อความมากมายก็เด้งขึ้นมาอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
“นักศึกษามานั่งอุดรอยรั่วฟังบรรยายที่มหาวิทยาลัยแล้ว อิจฉาพวกคุณที่ยังอยู่บ้านจัง”
“นักศึกษาอย่ามาแกล้งทำเป็นพูดดีไปหน่อยเลย มีเงินเดือนแถมมีเสรีภาพ เลิกประชุมขุนนางแล้วเวลาทั้งหมดก็เป็นของตัวเองแล้ว”
“พวกคุณยังไม่เปิดเทอมกันอีกเหรอ ฝั่งมัธยมปลายพวกเราเปิดตั้งแต่วันที่ 20 แล้ว”
“หัวปากกาของน้องชายฉันแทบจะแลบประกายไฟออกมาแล้ว ค่อยทำให้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย”
“คนหนึ่งคน ปากกาหนึ่งด้าม ค่ำคืนหนึ่งคืน ปาฏิหาริย์หนึ่งบท”
“ฉันทรมานเหลือเกิน ไม่อยากกลับเข้าเรียนเลย ไม่อยากตื่นนอนตอนตีห้าตีหก แล้วก็ไม่อยากสูญเสียเสรีภาพในการขี้ด้วย”