เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 419 นักประวัติศาสตร์ในอีกหนึ่งพันปีข้างหน้าคงเกาศีรษะจนถลอก ก็ยากจะเข้าใจความคิดของบรรพชนสินะ?
เพิ่งคิดถึงตรงนี้ก็ได้ยินฟางหรงเอ่ยขึ้นว่า
“เรื่องน้ำเสียงน่ะเป็นรอง ประเด็นสำคัญคือเขายอมเลิกรากับแฟนสาวเพื่อดนตรีเมื่อสี่ปีก่อน ทั้งสองคนยอมทิ้งความรักเพื่อหน้าที่การงาน หลังจากนั้นเขาก็ครองตัวเป็นโสดมาตลอด จึงร้องเพลงสื่ออารมณ์โศกเศร้าข้างในนั้นออกมาได้ ทั้งน้ำเสียง ความสามารถ หรือแม้กระทั่งประสบการณ์ความรักล้วนตรงหมด ตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบชัด ๆ!”
เฉินเซียวชะงักไปเล็กน้อย
นี่ไม่ใช่การสะกิดแผลเป็นคนอื่นหรอกเหรอ?
เขาค่อย ๆ หันไปมองฟางหรง “อาจารย์อวี๋เคยเห็นเนื้อเพลงหรือยัง?”
“ยังเลย รู้แค่แนวเพลง เขาได้ยินว่าเป็นเพลงแทรกของ ‘กระบี่เซียนสาม’ ตัวเองก็ตื่นเต้นจนยืนกรานจะมาให้ได้ จะโทษฉันก็ไม่ได้นะ?”
เฉินเซียวขมวดคิ้วแน่น ส่ายหน้าช้า ๆ “ใจร้ายจริง ๆ”