กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 397 ชาติก่อนเป็นปลิงทะเล ไม่ค่อยมีประสบการณ์ใช้ระบบประสาทหรือไง?
บนรถระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเป็นระลอก
เหยียนเหวยยิ้มพลางกวาดสายตามองชุดฮั่นฝูกับกระบี่ล้ำค่าของทั้งสองคนแล้วเอ่ยชม “พ่อหนุ่มหล่อมากเลยนะ อย่าดูถูกตัวเองสิ”
“ขอบคุณครับลุง ฮ่า ๆ”
เหยียนเหวยไม่ได้พูดตามมารยาท แต่รู้สึกอิจฉาอยู่นิด ๆ จริง ๆ
อุปกรณ์ของพวกเขาสองคนครบครันจริง ๆ
เหยียนเหวยหันกลับไป มองไปยังที่ไกลตา
ช่างเถอะ เขาไม่ได้สนใจเรื่องการโพสต์รูป แค่ตัวเองเที่ยวอย่างมีความสุขก็พอแล้ว
ผ่านไปอีกไม่กี่นาที รถชมทิวทัศน์ก็ชะลอความเร็วลงและจอดเทียบหน้าซุ้มประตูหินแห่งหนึ่ง
เสียงขลุ่ยไม้ไผ่ที่ใสกระจ่างกับเสียงฆ้องกลองอันฮึกเหิมของเพลง 《ชะตารักกระบี่เซียน》 ดังแว่วเข้าหู