กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 390 นี่คือเทศกาลโคมไฟที่คุณเชิญพวกเรามาชมงั้นเหรอ?!
เฉินเซียวเห็นอีกฝ่ายไม่ตอบ จึงพูดต่อ “อีกอย่าง 《ขายไม้เท้า》 ก็มีความหมายเชิงการศึกษาอยู่นะครับ ถ้าคุณจำเป็นต้องกรอกวัสดุข้อมูล ก็เขียนเรื่องต่อต้านการฉ้อโกงได้ หลังผ่านเทศกาลตรุษจีนไป ก็ค่อยปล่อยวิดีโอต่อต้านมิจฉาชีพออกมาเยอะ ๆ อย่างพวกกลโกงต้มตุ๋นด้วย AI หรือลูกไม้มอมเมาหลอกลวงใจคนทำนองนั้น”
“ฮ่า ๆ จริงด้วย” ฝั่งตรงข้ามมีเสียงหัวเราะเจือถอนหายใจของโจวเจิ้นดังแว่วมา
เฉินเซียวฟังเสียงของเขา
จู่ ๆ ก็นึกสงสัยว่าตนสร้างแรงกดดันให้อีกฝ่ายมากเกินไปหรือเปล่า?
แม้ตนจะแยกตัวออกมาเปิดบริษัท แต่ถึงอย่างไรก็มีภาพยนตร์ร่วมสร้างกับทางการถึงสามเรื่อง ซ้ำยังเป็นที่ปรึกษานโยบายของกระทรวงวัฒนธรรมอีก
พูดจาหนักเกินไปจนทำให้เขาลำบากใจแล้วงั้นหรือ?
ไม่แน่ว่าภายในของพวกเขาอาจมีข้อกำหนดเชิงนโยบาย ว่าต้องการตอนจบแบบครอบครัวสุขสันต์ก็ได้ไม่ใช่หรือ?