กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 377 ความห่วงใยของเด็กคนนี้ทำเอาในใจเย็นเฉียบ
ในภาพ
เซวียเจวี๋ยเซียนนั่งลงข้างกายสือซานหลาง พาดมือลงบนบ่าของเขา ถอนหายใจพลางกล่าวว่า “สิบสาม ตอนนี้ฉันเห็นนายในสภาพนี้ ในใจรู้สึกไม่สบายใจจริง ๆ”
สือซานหลางส่ายหน้ากล่าวว่า “สิ่งที่ตาของนายมองเห็น ไม่แน่ว่าจะเป็นเรื่องจริงเสมอไปหรอกนะ”
“ฉันว่าที่นายมองไม่เห็นน่ะเป็นเรื่องจริงแน่ ๆ” เซวียเจวี๋ยเซียนพูดพลางยื่นนิ้วมือลอดผ่านกรอบแว่นตาข้างซ้ายอันว่างเปล่าของสือซานหลาง
สือซานหลางดึงแว่นตาของตนกลับมา หลบไปด้านหลัง “ทำอะไร ทำอะไรน่ะ”
เซวียเจวี๋ยเซียนชี้ไปที่แว่นตาของเขาแล้วกล่าวว่า “ฉันจะตัดแว่นตาให้นายสักอัน แว่นของนายอันนี้ไม่มีเลนส์”
สือซานหลางได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมา ใช้มือตบขาของเซวียเจวี๋ยเซียนเบา ๆ “ที่จริงเป็นคนเราไม่ต้องมองเห็นชัดเจนขนาดนั้นหรอก พอผ่านไปได้ก็ช่างมันเถอะ”