กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 372 ถูกฆ่าแล้วยังต้องซาบซึ้งอีกเหรอ ไม่เข้าใจจริง ๆ
ในเวลาเดียวกัน
ภายในห้องประชุมเล็กห้องหนึ่งบนชั้นหก
ชายหนุ่มวัยราวสามสิบปีกำลังเอนหลังพิงโซฟา ข้อศอกขวาวางทาบบนที่เท้าแขน มือยันหน้าผาก คิ้วขมวดมุ่นจ้องมองบทภาพยนตร์ในมือซ้าย
“เฮ้อ” เขาถอนหายใจออกมา คิ้วยิ่งขมวดแน่นกว่าเดิม
ขณะนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็เปิดออก ฟางหรงเดินยิ้มเข้ามา “ไห่เฟิง นายหาฉันเหรอ”
วันนี้ต้องประชุมร่วมกันทั้งกองถ่ายเป็นครั้งแรก จากนั้นเฉินเซียวจะวิเคราะห์บทภาพยนตร์ให้นักแสดงนำ ส่วนเขาจะพาคนอื่น ๆ ไปฝึกซ้อมคิวบู๊ก่อน