กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 335 บทภาพยนตร์เรื่องนี้ของนายถ้าไม่เชือดอารมณ์ไม่ทำคนดูประสาทแดก ฉันจะเรียกอวิ๋นเพลิงว่าปู่!
แม่เปิดตู้ มองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหลากรสชาติแล้วนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “อาหารในภัตตาคารหรูบางแห่งก็เป็นอาหารสำเร็จรูปเหมือนกัน ถ้าลูกไม่ชอบให้คนนอกมารบกวน ซื้อหุ่นยนต์ที่มีฟังก์ชันผัดกับข้าวมาสักเครื่อง กินให้มันดีต่อสุขภาพหน่อยได้ไหม ลูกยังขืนกินของแบบนี้อยู่อีก... แม่จะให้พ่อเอาข้าวมาส่งให้ลูกทุกมื้อเลย”
เฉินหมิงฟู่ที่เดินผ่านหน้าประตูห้องครัว “???”
เพราะอะไรกัน เพราะอะไรไอ้ลูกเวรขี้เกียจแทบตาย แต่กลับต้องให้เขาเดินจนขาแทบหลุด
ช่างเป็นสุดยอดวิชาโยนข้อขัดแย้งที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ
เดิมทีเป็นข้อขัดแย้งเรื่องการกินข้าวระหว่างแม่ลูกสองคน