เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 327 ภาคแรกก็มีจุดเชื่อมโยงแล้วงั้นหรือ
ชาเซเลเพิ่งคิดถึงตรงนี้ ก็เห็นเฉินเซียวถือเอกสารเดินไปฝั่งตรงข้าม
ดวงตาเขาเป็นประกาย รีบเดินออกจากห้องพัก “ผู้กำกับเฉิน”
พอเห็นเฉินเซียวหันกลับมา เขาก็กดเสียงต่ำถามว่า “ภาพลักษณ์ประจำตัวของสเนป ระยะปลายต้องมีการหักมุมแน่ใช่ไหม”
“ไม่รู้” เฉินเซียวหันหน้าจะเดินเข้าห้องเรียนที่ใช้ถ่ายทำ
ชาเซเลรีบดึงตัวเขาไว้ทันที “สหาย นายก็บอกฉันเถอะ ความอยากรู้อยากเห็นพอมันเกิดขึ้นมาแล้ว มันทรมานคนมากจริง ๆ โปรเจกต์นี้ตั้งหลายปี ให้ฉันรอตั้งหลายปี แทบจะบีบคนให้เป็นบ้าอยู่แล้ว บอกใบ้แค่นิดเดียวก็ได้ ฉันจินตนาการต่อเองได้”
เฉินเซียวจ้องมองเขาอยู่สองวินาที
บอกใบ้แค่นิดเดียวงั้นหรือ
เช่นนั้นมันไม่เหมือนกินข้าวแล้วติดคอ ไม่ขึ้นไม่ลงทรมานกว่าเดิมหรืออย่างไร
ในฐานะคนจิตใจดีคนหนึ่งย่อมต้อง...บอกเขาสิ